düşündüğün kadarsın

 

Bilim adamları pirelerin farklı yükseklikte zıplayabildiklerini görürler.
Birkaçını toplayıp 30 cm yüksekliğindeki bir cam fanusun içine koyarlar.
Metal zemin ısıtılır. Sıcaktan rahatsız olan pireler zıplayarak kaçmaya
çalışırlar ama başlarını tavandaki cama çarparak düşerler. Zemin de sıcak
olduğu için tekrar zıplarlar, tekrar baslarını cama vururlar. Pireler camın
ne olduğunu bilmediklerinden, kendilerini neyin engellediğini anlamakta
zorluk çekerler. Defalarca kafalarını cama vuran pireler sonunda o zeminde
30 santimden fazla zıpla(ya)mamayı öğrenirler. Artik hepsinin 30 cm
zıpladığı görülünce deneyin ikinci aşamasına geçilir ve tavandaki cam
kaldırılır. Zemin tekrar ısıtılır. Tüm pireler eşit yükseklikte, 30 cm
zıplarlar! Üzerlerinde cam engeli yoktur, daha yükseğe zıplama imkânları
vardır ama buna hiç cesaret edemezler.

Kafalarını cama vura vura öğrendikleri bu sınırlayıcı ’hayat dersi’ ne
sadık halde yaşarlar. Pirelerin isterlerse kaçma imkânları vardır ama
kaçamazlar. Çünkü engel artık zihinlerindedir. Onları sınırlayan dış engel
(cam) kalkmıştır ama kafalarındaki iç engel (burada 30cm’den fazla
zıplanamaz inancı) varlığını sürdürmektedir. Bu deney canlıların neyi
başaramayacaklarını nasıl öğrendiklerini göstermektedir.

Bu pirelerin yaşadıklarına ’cam tavan sendromu’ denir.

Bir insanın gelebileceğine inandığı en üst nokta, onun cam tavanıdır. Cam tavanınız
hayallerinizin tavan yüksekliğini gösterir.

İnsan inandığına denktir.
Yapabileceğini düşündüğü kadardır.

(Alıntıdır...)

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !